Scott Portelli

Waterproof fotograaf en wildlife ambassadeur

Ooit was Steve Irwin dé man van de natuurdocumentaires en animal encounters. Anno 2021 heeft de wereldberoemde Australiër een waardig opvolger. Eén uit eigen land. Onderwaterfotograaf, expeditieleider en drone piloot Scott Portelli reist de hele wereld af op zoek naar unieke beelden. Hij is bekend van de documentaire ‘Swimming with gentle giants’ en van de vele internationale prijzen die hij al gewonnen heeft. Vorige week mochten wij hem interviewen over zijn werk en over de toekomst van de planeet. Een uniek inkijkje in het leven van een wildlife warrior volgde.

Een positieve verandering

Voordat Scott dagelijks de wilde natuur en wateren met zijn camera trotseerde zag zijn leven er heel anders uit. Jarenlang werkte de Australiër bij een reclamebureau in Sydney, waar hij lange dagen maakte en met verschillende onderwerpen te maken kreeg. Zijn turning point was het moment waarop hij voor een klant in de steenkool moest gaan werken. ‘Toen ik opperde om naar hernieuwbare energie te kijken en dat idee werd afgeschoten heb ik mijn beroep nog eens goed onder de loep genomen.’ 

In 2014 opende hij naar eigen zeggen zijn ogen en begon voor zichzelf. ‘Ik was altijd al dol op reizen & fotografie en ik vond het milieu en de wilde dieren ook altijd belangrijk, maar met een fulltime baan denk je daar verder niet bij na.’ Toen hij dat wel deed gebruikte hij zijn marketingkennis om zijn bedrijf op te bouwen. Positieve verandering in reizen en contact met dieren. Daar zou het volgens Scott Portelli om moeten gaan.

‘Mensen leren kennen en ontdekken wat er gaande is in de wereld is zo inspirerend’

Photographer of the year

We praten verder over zijn fotografie. Wij op ons kantoor in hartje Utrecht, hij in een tentje midden in de Australian Bush. Af en toe hapert de verbinding, maar dat Scott tijdens zijn reizen begonnen is met fotografie is luid en duidelijk te horen. ‘Ik wilde mijn reizen vastleggen en met de wereld delen.’ In 2007 besloot hij het professioneler aan te pakken. Zijn foto’s te gebruiken om iets te vertellen. Om berichten te zenden. Dat is gelukt. De prijzenkast van Scott staat vol met prijzen zoals de BBC Wildlife Photographer of the Year en de Australian Geographic Nature Photographer of the year.

Scott Portelli

Onvergetelijk gedrag

De bekendste beelden van Scott Portelli zijn die van de humpback whales. Zo heeft hij meegewerkt aan de documentaire ‘Swimming with Gentle Giants’ en staan zijn foto’s in het boek ‘Life’ van de BBC. Zijn eerste ontmoeting met de reuzen van de oceaan was in Tonga. In 2003. Inmiddels heeft Scott meer dan 20 jaar ervaring in het duiken met bultruggen. En nog altijd ontdekt de fotograaf soms nieuw gedrag. ‘Het is belangrijk om het gedrag van wilde dieren te bestuderen zodat we daarvan kunnen leren’, vertelt Scott vol overtuiging. Wat betekent deze actie en wat gaat er hierna gebeuren zijn vragen die hij zichzelf continu stelt. 

Als we vragen naar zijn meest bijzondere ontmoeting hoeft hij niet lang na te denken. ‘Ik herinner me een nieuwsgierige walvis die me probeerde op te tillen met haar zijvin en neus. Het was totaal niet agressief, ze was meer nieuwsgierig naar ‘dat vreemde dier in haar leefomgeving’. Het was onvergetelijk en levensveranderend. Ik ben van kapitalist en citylover die plastic weggooide, gegaan naar iemand die om de oceaan en de walvissen geeft. Die impact gun ik anderen ook.’ 

‘Hoe meer je reist, hoe meer open minded you become en hoe meer nieuwe kansen je krijgt’

Tours die impact maken

Om die impact vorm te geven organiseert Scott bijzondere tours. Zo kun je onder zijn leiding zwemmen met walvissen in Tonga. Of naar gorilla’s zoeken in Oeganda. De tours zijn gebaseerd op het ervaren van de natuurlijke leefomgeving van deze dieren. Dus niet in een dierentuin of in een reserve, maar echt in het wild. ‘Tijdens het zoeken naar gorilla’s kan het zo zijn dat het de hele dag regent. Dat je nat wordt. Maar dat is precies wat de gorilla’s ook ervaren. En die ervaring wil ik de mensen meegeven.’ Het is Scott’s doel dan ook om mensen het echte leven van wilde dieren te laten zien.

Dat je daarvoor naar de meest afgelegen plekken ter wereld moet reizen, is een understatement. Maar volgens Scott zijn dat juist de plekken waar animal-encounters onvergetelijk zijn. Daar kom je ze nog echt in het wild tegen. Hij haalt een voorbeeld op de Falkland Eilanden aan waar pinguïns nog nooit een mens hebben gezien. ‘Ze waggelen je kant op, pecken je en lopen weer door. Alsof je een mede pinguïn bent. Dat is toch fantastisch!’

Scott Portelli als leraar

Minder fantastisch is het feit dat het steeds lastiger wordt om afgelegen plekken te vinden. Education is dan ook een belangrijk onderdeel van Scott’s werk. ‘Ik wil met mijn fotografie en tours een boodschap uitzenden. Dat als straks een diersoort verdwijnt, dat die dan ook echt weg is en dat die niet meer terug komt.’ Volgens Scott hebben vooral de ijsberen het nu moeilijk. Ijs dat smelt, voedsel dat weggevist wordt en pelsjagers die achter hun vacht aanzitten. Het is voor velen een ver-van-hun-bed-show, maar voor de ijsberen is het realiteit. Scott laat weten dat hij mensen daarover na wil laten denken. ‘Dat is soms controversieel omdat mensen het niet willen horen of omdat ze het niet geloven. Maar als ik door mijn afbeeldingen een verschil kan maken dan doe ik dat.’ 

Ook onderwater is er heel wat gaande. In Japan en Noorwegen wordt er bijvoorbeeld nog steeds op walvissen gejaagd. En dan hebben de gentle giants ook nog eens te maken met aanvaringen met schepen, met voedsel dat verdwijnt en met plastic. Ook de walvissen hebben het dus niet makkelijk. Volgens Scott Portelli staat niet iedereen daar bij stil. ‘Na een ontmoeting met zo’n dier verandert dat. Dan ga je je er meer in verdiepen. Dan wil je leren.’

Veel van wat Scott doet is naar eigen zeggen dan ook een leerproces. ‘Je wilt de positieve kanten van een wildlife encounter belichten, maar de negatieve aspecten zijn er ook.’ Hij vertelt over een man uit de Mid-West van de Verenigde Staten die nog nooit bij zee is geweest. ‘Ik heb hem verteld over het plastic probleem en over dat er vandaag de dag nog steeds gejaagd wordt op walvissen en dolfijnen. Hij was in shock. Dat wist hij niet. En dat is precies wat ik wil bereiken.’

‘Ik wil mensen uit hun comfortzone halen en laten zien wat er speelt’

Een Australië-ding

Waar komt die fascinatie voor het water eigenlijk vandaan? Is dat een Sydney-thing? We vragen het en Scott lacht meteen. ‘Ik denk dat het meer een Australië-ding is.’ Hij vertelt dat de meeste inwoners van zijn land aan de kust wonen. En met prachtige stranden en net zulke mooie kustlijnen is het logisch dat iedereen daar naartoe trekt. ‘Wij groeien op met het strand en zwemmen in de oceaan. Voor ons is dat normaal. Zelfs met haaien en krokodillen in de buurt. Dat accepteren we.’


Inmiddels gebruikt hij zijn kennis van de oceaan ook voor research. Door unieke kenmerken van een dier te fotograferen bijvoorbeeld. Of door dolfijngeluiden op te nemen. Zo kunnen onderzoekers leren van zijn werk. ‘Ik let er goed op dat ik bepaalde beelden naar de juiste mensen stuur. Hoe meer we weten hoe meer we kunnen beschermen.’ Ook zijn klanten wordt gevraagd om foto’s op te sturen. Wat voor hen een leuke foto is kan voor onderzoekers iets speciaals zijn. Via de Tongan Fluke Collective kun je foto’s insturen waar researcher dan naar kijken. Door middel van iets kleins zoals een litteken kunnen ze een walvis al herkennen. En deze data wordt vervolgens gebruikt voor het in kaart brengen van de migratieroutes van de walvis. En voor gedragsonderzoek.

Scott Portelli en de Azoren

Hoewel Scott de hele wereld over reist komt hij altijd terug bij de Azoren. De eilandengroep in de Atlantische Oceaan is een van de beste plekken ter wereld om walvissen te spotten. Scott vertelt dat hij samenwerkt met Vigia’s, oftewel walvisspotters. Vroeger waren dit de mensen die het alarm luidden zodra er een walvis voorbij zwom. Zo konden de jagers op pad. Inmiddels gebruiken de Vigia’s hun kennis voor het eco-toerisme. Lokale touroperators gebruiken de aanwijzingen van de Vigia’s om de zoogdieren te vinden en te laten zien aan toeristen. De beste plek om walvissen te spotten tijdens een Azoren vakantie? Dat is bij Ponta Delgada op Sao Miguel. En rondom het eiland Pico.

ontmoeting tussen mens en walvis

What’s next voor de fotograaf?

Dat het interview voor Scott in een tentje plaatsvindt heeft een reden. Door corona liggen de tours en verre reizen stil. Reden voor hem om Australië beter te leren kennen. En om de verborgen schatten van zijn land aan de buitenwereld te tonen. Een jaar lang reist hij van dichte bossen tot kleurrijke koraalriffen. Met alleen een tent, een drone en zijn vrouw. Momenteel overnachten ze in de Northern Territory. Het domein van de krokodil. ‘Corona is een beetje een blessing in disguise’, laat Scott ons weten. ‘Nu heb ik tijd om terug naar mijn roots te gaan en Australië in beeld te brengen. Het wordt echt een persoonlijk project.’ Een naam heeft ‘ie ook al. 360 in 360 (360 Degrees in 360 days).

Bang voor teveel toeristen is hij niet. Er zijn plekken in Australië die zo afgelegen zijn dat niemand er kan komen. ‘Het is een dubbel gevoel. Het is belangrijk om afgelegen plekken te vinden, maar het is ook moeilijk om ze geheim te houden. Om ze echt afgelegen te laten. Ik vind dat we allemaal de verantwoordelijkheid hebben om onontdekte gebieden te beschermen. Om ze wild te laten. De aarde heeft al genoeg te lijden onder de mens. Laten we daar met z’n allen voor gaan.’

Scott Portelli

Bij Voja Travel zijn we het helemaal met de fotograaf eens. Wij hebben met eigen ogen gezien wat het toerisme kan betekenen. In positieve en in negatieve zin. Daarom zijn we Voja Travel ook gestart. Om het toerisme een positieve draai te geven en om bestemmingen beter achter te laten. Meer lezen over onze missie en visie kan hier.

Corvo corona vrij – als eerste in Europa groepsimmuniteit

Steeds meer eilanden in en rond Europa worden “coronavrij” verklaard. Dat opent de deur naar de terugkeer van buitenlandse toeristen. Vaak gaat het nog om kleine afgelegen eilanden met weinig inwoners. Toch geven deze corona vrije plekken hoop. Zo ook Corvo, het kleinste eiland van de Azoren.

Corvo is Corona vrij

Op het eiland Corvo is nu 90 procent van alle inwoners twee keer gevaccineerd met het vaccin van Pfizer. Corvo is het kleinste eiland van de archipel en heeft rond de 450 inwoners. Van deze groep is inmiddels iedereen boven de 16 jaar gevaccineerd. In heel Portugal is ongeveer 9 procent van de bevolking tenminste één keer gevaccineerd en het aantal besmettingen is flink gedaald.

Klein maar fijn  

Dat Corvo het kleinste eiland is van de Azoren dat weet je al, maar hoe klein is het precies? Het eiland heeft een lengte van 6.5 km, een breedte van 4 km en een oppervlakte van slechts 17.13 vierkante kilometer. Het eiland is ontstaan door een uitbarsting van de vulkaan Monte Gordo en is eigenlijk het topje van een zeeberg wat net boven de waterspiegel uit piept. 

Er zijn twee keer zoveel koeien als mensen op het eiland te vinden. Toch hoef je je er niet te vervelen. Juist omdat er zo weinig is, is een bezoek aan dit eiland een bijzondere ervaring. Het voelt een beetje als het einde van de wereld. Vooral wanneer je in de vulkaankrater van de Miradouro do Caldeirão staat. Op de bodem van deze krater liggen twee meren en diverse eilandjes. Op een mistige dag lijkt het alsof je afdaalt in een portaal naar een andere wereld.

Ook het dorp Vila Nova do Corvo is een bezoekje waard. Omdat het eiland zo afgelegen is heerst er in Vila Nova do Corvo een bijzondere sfeer. Iedereen kent iedereen en de enige nieuwelingen zijn de paar dagjesmensen en reizigers die het eiland bezoeken. Hierdoor kennen de bewoners een sterk community gevoel. De deuren hoeven niet op slot en iedereen schiet elkaar te hulp. De bewoners zijn erg gastvrij en vertellen je graag over hun eiland. 

Ontdek de Azoren

Het Hawaï van Europa, de parels van de Atlantische Oceaan en Europa’s verborgen paradijs. De eilanden van de Azoren hebben heel wat bijnamen en allemaal zijn ze dik verdiend. De Portugese archipel bestaat uit 9 eilanden, kent geen massatoerisme en is geliefd bij natuurliefhebbers. 

Zo ligt op kleine afstand van Corvo het eiland Flores. Het eiland dankt haar naam aan de vele bloemen die er groeien. In de zomer wordt het eiland door blauwe Hortensia’s overwoekerd. Ook zijn er op Flores veel watervallen te vinden. Met name de watervallen van Ribeira Grande zijn bekend. Deze 20 watervallen storten vanaf een 300 meter hoogte met veel geweld de Atlantische Oceaan in.

Sao Miguel is het hoofdeiland van de Azoren en dankzij haar ligging en internationale luchthaven een goed start- en eindpunt voor een Azoren rondreis. Naast dat dit een goede uitvalsbasis is om de andere eilanden te bezoeken, heeft het eiland zelf ook nog eens veel natuurschoon te bieden. Breng bijvoorbeeld een bezoek aan het hoogste kratermeer van het eiland: Lagoa do Fogo. Of ontdek Sete Cidades en leer over de legende van prinses Antilia

Nu dat Corvo corona vrij is hopen wij natuurlijk dat nog veel meer van de eilanden op de Azoren snel zullen volgen. Wil je de andere eilanden van de Azoren ontdekken? Bekijk dan onze eilandenpagina en leer de grotten van Terceira kennen, beklim de machtige vulkaan op Pico of bezoek de gouden stranden van Santa Maria.

Zo ontsnap jij dit jaar aan Valentijn

Je kunt bijna niet om Valentijn heen. En het is niet voor iedereen even leuk. De één vind het te commercieel. De ander wordt nog eens met zijn of haar neus op de feiten gedrukt (voor de onvrijwillige singles). En natuurlijk heb je niet één specifieke dag nodig om de liefde te vieren. Maar afijn, Valentijnsdag bestaat en misschien is het ook wel een goed excuus om iets liefs te doen voor een ander. Of gewoon voor jezelf (zoals L’oreal zegt: “omdat je het waard bent”).

Ben je helemaal klaar met hartvormige chocolaatjes en teddyberen? Dan hebben wij nog een leuk idee voor een (Valentijns)cadeau: ga op reis naar een eiland. Of je nu samen gaat of alleen, een paar dagen op mooi eiland doet iedereen goed. Heb je inspiratie nodig voor een bestemming? We helpen je graag op weg.

#1 – Valentijn op Kaapverdië

Voor de stelletjes: Wat is er leuker dan samen iets nieuws ervaren. Veel mensen zijn wel bekend met strandeilanden Sal en Boa Vista, maar Kaapverdië heeft nog veel meer te bieden. Op het ene eiland scheur je samen op een quad door de woestijn. Op het volgende eiland slapen jullie in een tent tussen de groene bergen. Romantisch uit eten, windsurflessen, wijn proeven, lange wandelingen over het strand.. Er is voor elk stel wat wils.

Voor de singles: Zijn lange wandelingen over het strand jou iets te cliché? Parkeer jezelf dan aan een tafeltje in een bar met livemuziek en geniet van een fleurige cocktail. Hou je van dansen? De Kaapverdianen ook! Ze zijn ontzettend hartelijk, dus een danspartner is zo gevonden. De volgende dag drink je bij een cafeetje een sterke bak koffie en ga je lekker aan het strand uitwaaien.

#2 – Quality time op de Azoren

Voor de stelletjes: Hebben jullie echt even quality time nodig? Dan zijn de Azoren misschien wel wat voor jullie. De sfeer op de Azoren is kort samen te vatten als low key. De steden zijn gezellig en kleinschalig, maar de natuur is verpletterend mooi. Deze eilanden zijn dé plek om te onthaasten, walvissen te spotten en natuurwandelingen te maken.

Voor de singles: Ook voor jezelf is quality time soms gewoon even nodig. En waarom zou je niet alleen op vakantie gaan? School, werk, vrienden, familie; het leven is fijn, maar soms heb je even pauze nodig. Daar zijn de Azoren perfect voor. Het is er veilig en de eilanden zijn met een huurautootje makkelijk te ontdekken. Voor je het weet wil je altijd alleen op vakantie.

Sao miguel boca do inferno

#3 – Ultiem relaxen op Tonga

Voor de stelletjes: Tonga is echt een once in a life-time experience. De eilanden hebben meer een huwelijksreis-vibe dan een bestemming voor een Valentijns-getaway. Maar waarom niet? Tonga bestaat uit 177 eilanden, dus je kunt altijd terug. Geniet van het simpele leven in een hangmat of laat je verwennen tijdens een iets luxere reis.

We snappen overigens ook wel dat je niet even een weekendje naar Tonga gaat (20+ uur vliegen). Maar het is goed om ergens naartoe te streven toch? Plan bijvoorbeeld samen een langere rondreis en maak dit één van de stops.

Voor de singles: Je bent op één van de mooiste plaatsen op aarde. Wij hoeven je waarschijnlijk niet te vertellen hoe je hier moet genieten. Drink uit een kokosnoot, lees een boek in een hangmat, zwem met walvissen en ervaar de Polynesische cultuur. Vrienden zijn zo gemaakt en de locals zijn erg gastvrij dus het is zomaar mogelijk dat je ineens bij iemand thuis zit voor een maaltijd.

Hopelijk heb je hiermee genoeg inspiratie voor een romantische trip (of om Valentijn te ontvluchten). Wil je meer weten over Kaapverdië of Tonga, dan helpen onze reisadviseurs je graag verder.

5 redenen om de Azoren te bezoeken + 1 om het niet te doen

De altijd groene archipel ligt middenin de Atlantische Oceaan en is een van de best bewaarde geheimen van Europa. Ondanks haar schoonheid is het een plek die authentiek is gebleven en een echte ontdekkingsreis biedt. Wij geven je 5 redenen om de Azoren te bezoeken.

#1 – Een wereld vol spectaculaire hikes wacht je op.

Vanaf de top van een 2.351 hoge piek kijk je neer op groene landschappen en de Atlantische Oceaan. Je staat op de top van de hoogste berg van Portugal, de vulkaan Serra do Pico. De wandeling naar boven is 6 kilometer lang en neemt ongeveer 4 uur in beslag.

Alle eilanden van de Azoren bieden adembenemende hiking trails. Als je de eilanden echt wilt verkennen, de mooiste uitzichten wilt zien en de mysterieuze en woeste uithoeken van de Azoren wilt zien, moet je over de Azoren hiken.

#2 – De Azoren zijn een van de beste plekken om walvissen te zien

Een dag zonder golven is ideaal om walvissen te spotten. Ze zijn dan makkelijker te vinden door de spotters die vanaf de kant op zoek zijn naar deze reuzen. Met de boot vaar je vervolgens dichterbij.

Er komen meer dan 20 walvis- en dolfijnsoorten voor bij de Azoren. Ze voeden hun jongen op in het warme water rond de eilanden, waardoor de kans bestaat dat je een moeder én kalf spot.

walvissen azoren

#3 – Festivals worden gevierd zoals dat hoort

Een reis naar de Azoren lijkt soms ook een reis terug in de tijd. De dorpen zijn rustig en zelfs de steden zijn vriendelijk en pittoresk. Om de cultuur van de Azoren op z’n best te ervaren kun je je reis het best plannen rond een van de interessante festivals die er gevierd worden.

Proef de warme broodjes met varkensvlees en knoflook tijdens Tourada a Corda. Of doe mee met het watergevecht tijdens het Carnaval. Bloemententoonstellingen, muziekoptredens en traditionele pilgrimstochten: de Azoreanen weten hoe ze feest moeten vieren.

#4 – De lokale lekkernijen

De Portugese geschiedenis, het bijna subtropische klimaat en de vulkanische oorsprong van de eilanden hebben geleid tot een bijzondere keuken. Probeer bijvoorbeeld Cozido das Furnas, een stoofpot die soms tot wel 7 uur in de geothermisch verwarmde grond is gegaard.

De producten worden meestal lokaal geproduceerd. Je proeft de kwaliteit van het rundvlees. De ananassen zijn klein, maar zoet. En nergens is de vis lekkerder dan aan de kust van de Azoren.

#5 – De Azoren zijn het hele jaar door spectaculair groen

De Azoren zijn altijd groen. Dankzij de ligging in een lagedrukgebied en de warme Golfstroom valt er veel neerslag. Dit zorgt ervoor dat de eilanden er altijd fris en weelderig zijn. De temperatuur daalt zelden onder de 10 graden, waardoor planten het hele jaar door goed groeien.

Betekent dit dat het altijd slecht weer is op de Azoren? Een goede tijd om de Azoren te bezoeken is van eind april tot begin oktober. Het weer is dan vrij stabiel en het regent een stuk minder. De buien die in die periode vallen zijn vaak kort en worden snel opgevolgd door de zon. Hierdoor hebben de eilanden vaak een mistige en mysterieuze aanblik.

Redenen om de Azoren te niet bezoeken

Er zijn genoeg redenen om de Azoren te bezoeken, maar de eilanden zijn niet voor iedereen. Sommige mensen houden niet van dramatische landschappen, avontuur en ontdekking. Hoor je bij deze groep, dan zijn er gelukkig nog genoeg andere bestemmingen. Maar voor de avonturiers en ontdekkingsreizigers: zet de Azoren in 2020 op je lijstje.

Waarom Sao Miguel op jouw bucketlist hoort

Vulkanen, warmwaterbronnen, theeplantages: Je vind het allemaal op de Parel van de Azoren. Lees hier waarom jij naar Sao Miguel moet en lees wat er te zien is op het hoofdeiland van de Azoren.

Vulkanen en geisers

Het eiland bestaat uit drie grote uitgedoofde vulkanen. De meest populaire op het eiland is waarschijnlijk Sete de Cidades. De krater van de vulkaan is volgelopen met water, waardoor je vanaf de hoger gelegen hellingen een schitterend uitzicht hebt op een groenblauwe meer.

Aan de oostkant van het eiland ligt Furnas, waar je geisers en borrelende modderpoelen ziet. Je ruikt de bronnen van Furnas al van een afstand. Het ruikt naar rotte eieren, de zwavel die uit de kokende aarde ontsnapt. Ook bijzonder om te zien is hoe de local de hitte van de aarde gebruiken om eten te koken.

Hotsprings en warmwaterbaden

De inwoners van Furnas maken optimaal gebruik van hun omgeving. Ze gebruiken de hitte van de grond namelijk niet alleen om te koken, maar er zijn ook verschillende hotsprings te vinden. Bij Poca da Dona Beija kun je ook een duik nemen in het mineraalrijke warme water. Deze natuurlijke baden liggen tussen het groen en zijn dé plek om tot rust te komen na een dag wandelen.

Op verschillende plekken op het eiland borrelt het vulkanisch verwarmde water naar de oppervlakte. Zo is Ponta Da Ferraria op een zonnige dag een leuke plek om te genieten van zon, zee en een warm bad. Het natuurlijke zwembad wordt omringd door rotsen en wordt aan het ene uiteinde geothermisch verwarmd. Aan de andere kant van het bad golft de koele oceaan over de stenen barrières heen, waardoor er zo nu en dan een frisse vlaag voorbij komt.

sao miguel furnas cozido

Kleine hoofdstad, grote persoonlijkheid

Ponta Delgada neemt je mee terug in de tijd. Wit geschilderde huisjes, mozaïeken pleinen en dorpse sfeer. Hier zie je een horlogewinkel en daar een zaak met kleurrijke souvenirs. ’s Avonds wandelt men door de klinkerstraten op zoek naar een hapje of een drankje. De verse vis en biefstuk zijn er heerlijk. En ook op de verschillende fruitlikeuren zijn de Azoreanen trots. Ponta Delgada is geen uitgaansstad, maar met een beetje geluk speelt er een live band in een van de grotere cafe’s, waar je kunt nagenieten van je dag.

Er zijn nog veel meer redenen waarom je naar Sao Miguel wilt tijdens jouw Azoren reis. Volg ons op social media voor de beste tips.

Met dolfijnen zwemmen staat niet voor niets bij veel mensen op hun bucketlist. Deze slimme dieren spreken tot de verbeelding. Ze zijn sierlijk, vaak nieuwsgierig en lijken menselijke interactie vaak zelfs een beetje leuk te vinden. Het zien van wilde dolfijnen vanaf een boot heeft al iets magisch. Laat staan wanneer je in de blauwe oceaan dobbert en je ze in hun eigen omgeving kunt observeren. Wat ons betreft is het zwemmen met dolfijnen daarom zeker een ervaring die op je bucketlist thuishoort.

Op zoek naar dolfijnen

We vertrokken vanaf de haven van Sao Miguel in een kleine semi-rigide boot. De tocht richting het gebied waar de dolfijnen zich ophielden was een avontuur op zich. Door de lage ligging van de boot en de sterke motor stuiterden we over de golven richting de open oceaan. Onderweg brak de zon door de wolken, waardoor het water nog blauwer leek. Achter ons zagen we de ruige kliffen en achterliggende groene heuvels steeds kleiner worden. 

Onderweg vertelde onze gids meer over de dolfijnen die bij de Azoren voorkomen. Er was een grote kans dat we tuimelaars zouden zien. En dat het waarschijnlijk was dat we deze 3 tot 4 meter grote dieren tegen zouden komen in hun jachtgebied. Hoe dichtbij we konden komen hing af van de dolfijnen.

It’s dolphin time

Na een flink eind varen ging de motor uit en hoorden we alleen nog het geluid van de golven tegen de boot. Ineens realiseer je hoe bizar het is dat je in zo’n grote oceaan op de goede plek kan zijn om deze dieren tegen te komen.

Als de dolfijnen dichterbij zouden komen, dan moesten we een duikbril en snorkel pakken en met onze benen over de rand van de boot gaat zitten. Als gids een seintje gaf, zouden wij ons zo rustig mogelijk (zonder spetteren) in het water laten zakken om de dolfijnen niet af te schrikken.

De praktijk was iets chaotischer. Met een bonkend hart zaten we op de zijkant van de boot te turen naar de golven. Toen kwam plots signaal. Nu! Nu anders zijn ze weg!  En mochten we het water in. 

Zelfs met een wetsuit was het water toch even fris. Het water was zelfs met een wetsuit even fris en door de golven was het in het begin lastig om te oriënteren. Maar we konden ze horen, die hoge pieptonen waardoor we wisten dat ze dichtbij waren. Toen opeens zagen we ze. Eerst als schimmen in de verte. En dan ineens schieten ze ineens pijlsnel voorbij. Sommigen kwamen heel dichtbij, anderen bleven op afstand. Het was ongelofelijk om ze zo te zien. Terwijl we aan het oppervlak in de golven deinden, schoten de dolfijnen als torpedos voorbij.

Naarmate de dag vorderde werd de zee iets ruwer. De zon verdween weer achter de wolken. Zodra de zon weg is kleurt de zee donker. Toen we ook nog Portugese slagschepen zagen was het helemaal genoeg. Voldaan terug richting de haven. Een ervaring die ik niet snel vergeet.

Een paar tips voor het zwemmen met dolfijnen

  • doe het verantwoord: boek je tour bij een operator die rekening houdt met het welzijn van de dieren. Zwem niet met dieren in gevangenschap.
  • neem biologisch afbreekbare zonnebrand mee. Het is mogelijk dat je op een bootje in de volle zon dobbert. Dan wil je wel beschermd blijven. Anderzijds wil je geen schadelijke stoffen in de zee dumpen.
  • Boek bij een touroperator met garantie. Dolfijnen zijn wilde dieren en dat betekent dat je ze niet iedere dag ziet. Sommige operators geven geld terug of bieden de dag erna een gratis tour aan.
  • Neem zwemspullen, een handdoek, water en eventueel een hoed mee. Je zit misschien wel een poosje in de boot en dan is het wel fijn om een slokje water te kunnen drinken

Een van de meest beroemde en fotogenieke highlights op Sao Miguel zijn de meren van Sete Cidades. De meren liggen zij aan zij in de krater van een slapende vulkaan en zijn door een smal kanaal met elkaar verbonden. Toch is het verschil tussen de twee waterlichamen in een oogopslag te zien: het ene is helderblauw, de andere smaragdgroen. Over de jaren zijn er op de Azoren verschillende legendes en mythes ontstaan om dit verschil te verklaren, maar de bekendste is die van prinses Antilia.

De legende van princes Antilia

De legende vertelt over een koning die zijn dochter Antilia na het sterven van zijn vrouw alleen opvoedt. Hij houdt ontzettend van zijn dochter, maar is ook een slecht-gehumeurde en jaloerse man. De bezitterige koning verdraagt zelfs de gedachte dat hij haar kwijt zou kunnen raken niet. De kleine prinses groeit hierdoor heel beschermd op. Ze spreekt alleen met haar vader en haar kindermeisje en mag niet met andere kinderen spelen.

De jaren vliegen voorbij en prinses Antilia groeit op tot een mooie jonge vrouw. Hoe ouder ze wordt, hoe kleiner het kasteel lijkt. De hoge muren zijn niet langer beschermend, maar benauwend. Daarom wandelt ze graag met haar kindermeisje buiten het kasteel. Haar uitjes worden al snel opgemerkt door de jonge mannen uit de omgeving, die zich langs haar wandelroutes ophouden om haar aandacht te trekken.

Als de koning hoort over de wandelingen van zijn dochter en de aandacht die ze daarmee trekt, wordt hij vreselijk jaloers. Hij roept haar bij zich en verbiedt haar om nog buiten het kasteel te komen.

Antilia is diep teleurgesteld. Ze heeft zich altijd aan haar vader’s regels gehouden, maar zit alsnog vast als een gevangene. Ze wil meer vrijheid, meer van de wereld zien en praten met mensen van haar eigen leeftijd. Het is tijd om het heft in eigen handen te nemen.

De prinses weet dat haar vader iedere dag na zijn middagmaal in slaap valt. Hij snurkt de hele middag weg en wordt pas weer wakker als het avondmaal wordt geserveerd. Dat is haar kans. Als haar vader slaapt kan zij het kasteel uit om de omgeving te verkennen.

Op een dag wandelt ze door de weiden en hoort ze in de verte de prachtige klanken van een fluit. Ze gaat op onderzoek uit en ontdekt een jonge herder die verantwoordelijk is voor de schitterende muziek. Om hem niet te storen in zijn muziekspel sluipt de prinses dichterbij en verstopt zich in de struiken. Zo kan ze heel de middag naar hem luisteren tot het tijd is om naar het kasteel te gaan.

Een aantal weken lang zoekt de prinses de herder op en steeds verstopt ze zich weer in de struiken. Tot de herder haar op een dag betrapt. Hij is op slag verliefd en vanaf die dag zijn ze onafscheidelijk. Iedere keer dat ze het kasteel uit kan, zijn ze samen en het duurt niet lang voordat hij haar vraagt of ze met hem wil trouwen.

Dat ze van tragische legendes houden op de Azoren blijkt. De volgende dag gaat Antilia naar haar geliefde en vertrekken ze samen naar het kasteel. Ze gaan haar vader over hun plannen vertellen. Eenmaal bij de poort klopt de herder op de deur. De bediende die de deur opendoet trekt wit weg als hij prinses Antilia ziet en haast zich naar de koning. De koning rent op zijn beurt bijna naar de deur als hij het nieuws hoort. Bij de deur aangekomen ziet hij Antilia blozend staan, hand in hand met de vreemde jongeman. Het gezicht van de koning betrekt. En als de herder zijn keel schraapt en de koning met trillende stem om de hand van zijn dochter vraagt, ontploft hij.

De koning is ziedend. Hij trekt zijn Antilia met een ruk naar binnen en stuurt de man weg. Eenmaal binnen schudt hij Antilia door elkaar. Ze mag de man nooit meer zien. Hij verbiedt het haar. En doet ze het wel? Dan staat haar een vreselijke straf te wachten.

Antilia’s hart breekt en ze huilt de rest van de dag en de nacht. De volgende dag smeekt ze haar vader om haar afscheid te laten nemen. De koning is terughoudend maar gaat akkoord. Ze mag hem nog één keer zien.

De prinses vertrekt uit het kasteel en de geliefden ontmoeten elkaar op de heuvel waar ze hem voor het eerst had gezien. Samen huilen ze bittere tranen. De tranen uit de groene ogen Princes Antilia vormen een groene stroom tot op de bodem van de vallei waar een smaragdgroen meer ontstaat. De tranen van haar blauwogige geliefde vormen een blauw meer.

Tragische legendes op de Azoren

De twee meren staan vandaag de dag bekend als Lagoa das Sete Cidades. Een herinnering aan de twee geliefden die niet samen konden zijn. Ben je geïnteresseerd in meer cultuur en legendes? Lees dan ook de geschiedenis achter Tourada a Corda.

Als je door het geothermische park van Furnas loopt zal het je niet ontgaan dat het er vreemd ruikt. En dat is eigenlijk een understatement. We willen niemand wegjagen, maar het stinkt er naar rotte eieren. Zwaveldampen kringelen uit de kokende aarde omhoog. En putten met modder blubberen en borrelen. Uitgerekend deze plek is de geboorteplaats van één van Sao Miguel’s bekendste gerechten: Cozido das Furnas.

Vulkaanstoofpot

Cozido is ontstaan in de Portugese keuken en is eigenlijk gewoon een stoofpot. In Furnas doen ze in dit gerecht zeven soorten vlees en vullen ze de pot tot aan de rand met groente. Maar dat is niet wat Cozido das Furnas bijzonder maakt. De kookwijze daarentegen.. Deze geeft de stoofpot zijn unieke geur en smaak.

Het klinkt vreemd, maar voordat deze stoofpot op je bord terecht komt, moet deze zes uur lang garen onder de grond.

De voorbereiding van Cozido

Vroeg op de ochtend, nog voor het licht wordt, worden de eerste potten al gevuld met vlees en groente. Het is belangrijk om vroeg te beginnen, want door de lage bereidingstemperatuur duurt het 6 uur voordat de Cozido klaar is.

Het is geen gerecht voor vegetariërs, want er gaat een bonte verzameling vlees in de pot. Chouriço, kip, rund, varkensoren, ham, buikspek en een donker gekleurde bloedworst die Morcela wordt genoemd. Daarna worden er ook wortels, zoete aardappels, kool en taro bij gedaan. Dit wordt zorgvuldig aangestampt, zodat er geen ruimte verloren gaat in de pan.

Per restaurant zijn er kleine verschillen, maar over het algemeen worden zout, peper, knoflook en oregano gebruikt om het gerecht te kruiden. Er hoeft geen bouillon of water bij, want de stoofpot kookt gaar in zijn eigen vocht.

Pan op het vuur

Over de bovenste laag met ingrediënten wordt een doek gevouwen. Deze neemt het overtollige vocht op en zorgt ervoor dat er geen aarde in het eten terecht komt. In het licht van de maan laten de dragers de pan in een donker gat zakken. Hier gaat een houten deksel op en vervolgens een dunne laag met los aarde om de warmte goed vast te houden.

Het is het schoolvoorbeeld van slow cooking. Het duurt maar liefst zes uur voordat de dragers de pot weer opgraven. En het is nog duurzaam ook, want er wordt niets anders gebruikt dan de warmte van de aarde.

Etenstijd

Na al die uren wordt de pan opgegraven en naar een restaurant gebracht. Zorg dat je met een lege maag komt, want de porties zijn alles behalve klein. Het is bijna een soort soul food. Geen fine dining, maar eten waar je warm van wordt en waar je een stevige wandeling op kan maken.

De ingrediënten zijn doordrongen smaak. Het rundvlees is zacht en valt, als je erin prikt, uit elkaar. De chouriço is pittig en geeft de stoofpot een kick. Gek genoeg, of eigenlijk helemaal niet, doen de geur en smaak aan zwavel denken.

Het eindoordeel

Als ik heel eerlijk ben, was dit niet het lekkerste dat ik op de Azoren, of zelfs die dag heb gegeten. Maar smaken verschillen, dus wellicht dat anderen daar anders over denken. De porties zijn niet zuinig, dus als je het niet zeker weet, deel dan samen een portie Cozido. Is deze stoofpot iets voor iedere dag? Nee. Zou ik het nog eens proberen? Ja!

De bijzondere smaak en bereidingswijze van Furnas’ specialiteit maken het een gerecht dat je zeker moet proberen als je er bent. Al is het maar omdat je niet snel iets zult eten wat moeder aarde hoogstpersoonlijk voor je heeft gekookt.

Wil je zelf eens een vulkanische stoofpot proberen? Bezoek dan een van de restaurants in het dorpje Furnas. 

  • O Miroma Restaurant
  • Tony’s Restaurant
  • Hotel Terra Nostra Garden Restaurant
  • Restaurant Caldeiras & Volcoes
  • Restaurant Banhos Ferreos
  • Aguas Quentes Restaurant