Zo ontsnap jij dit jaar aan Valentijn

Je kunt bijna niet om Valentijn heen. En het is niet voor iedereen even leuk. De één vind het te commercieel. De ander wordt nog eens met zijn of haar neus op de feiten gedrukt (voor de onvrijwillige singles). En natuurlijk heb je niet één specifieke dag nodig om de liefde te vieren. Maar afijn, Valentijnsdag bestaat en misschien is het ook wel een goed excuus om iets liefs te doen voor een ander. Of gewoon voor jezelf (zoals L’oreal zegt: “omdat je het waard bent”).

Ben je helemaal klaar met hartvormige chocolaatjes en teddyberen? Dan hebben wij nog een leuk idee voor een (Valentijns)cadeau: ga op reis naar een eiland. Of je nu samen gaat of alleen, een paar dagen op mooi eiland doet iedereen goed. Heb je inspiratie nodig voor een bestemming? We helpen je graag op weg.

#1 – Valentijn op Kaapverdië

Voor de stelletjes: Wat is er leuker dan samen iets nieuws ervaren. Veel mensen zijn wel bekend met strandeilanden Sal en Boa Vista, maar Kaapverdië heeft nog veel meer te bieden. Op het ene eiland scheur je samen op een quad door de woestijn. Op het volgende eiland slapen jullie in een tent tussen de groene bergen. Romantisch uit eten, windsurflessen, wijn proeven, lange wandelingen over het strand.. Er is voor elk stel wat wils.

Voor de singles: Zijn lange wandelingen over het strand jou iets te cliché? Parkeer jezelf dan aan een tafeltje in een bar met livemuziek en geniet van een fleurige cocktail. Hou je van dansen? De Kaapverdianen ook! Ze zijn ontzettend hartelijk, dus een danspartner is zo gevonden. De volgende dag drink je bij een cafeetje een sterke bak koffie en ga je lekker aan het strand uitwaaien.

#2 – Quality time op de Azoren

Voor de stelletjes: Hebben jullie echt even quality time nodig? Dan zijn de Azoren misschien wel wat voor jullie. De sfeer op de Azoren is kort samen te vatten als low key. De steden zijn gezellig en kleinschalig, maar de natuur is verpletterend mooi. Deze eilanden zijn dé plek om te onthaasten, walvissen te spotten en natuurwandelingen te maken.

Voor de singles: Ook voor jezelf is quality time soms gewoon even nodig. En waarom zou je niet alleen op vakantie gaan? School, werk, vrienden, familie; het leven is fijn, maar soms heb je even pauze nodig. Daar zijn de Azoren perfect voor. Het is er veilig en de eilanden zijn met een huurautootje makkelijk te ontdekken. Voor je het weet wil je altijd alleen op vakantie.

Sao miguel boca do inferno

#3 – Ultiem relaxen op Tonga

Voor de stelletjes: Tonga is echt een once in a life-time experience. De eilanden hebben meer een huwelijksreis-vibe dan een bestemming voor een Valentijns-getaway. Maar waarom niet? Tonga bestaat uit 177 eilanden, dus je kunt altijd terug. Geniet van het simpele leven in een hangmat of laat je verwennen tijdens een iets luxere reis.

We snappen overigens ook wel dat je niet even een weekendje naar Tonga gaat (20+ uur vliegen). Maar het is goed om ergens naartoe te streven toch? Plan bijvoorbeeld samen een langere rondreis en maak dit één van de stops.

Voor de singles: Je bent op één van de mooiste plaatsen op aarde. Wij hoeven je waarschijnlijk niet te vertellen hoe je hier moet genieten. Drink uit een kokosnoot, lees een boek in een hangmat, zwem met walvissen en ervaar de Polynesische cultuur. Vrienden zijn zo gemaakt en de locals zijn erg gastvrij dus het is zomaar mogelijk dat je ineens bij iemand thuis zit voor een maaltijd.

Hopelijk heb je hiermee genoeg inspiratie voor een romantische trip (of om Valentijn te ontvluchten). Wil je meer weten over Kaapverdië of Tonga, dan helpen onze reisadviseurs je graag verder.

5 redenen om de Azoren te bezoeken + 1 om het niet te doen

De altijd groene archipel ligt middenin de Atlantische Oceaan en is een van de best bewaarde geheimen van Europa. Ondanks haar schoonheid is het een plek die authentiek is gebleven en een echte ontdekkingsreis biedt. Wij geven je 5 redenen om de Azoren te bezoeken.

#1 – Een wereld vol spectaculaire hikes wacht je op.

Vanaf de top van een 2.351 hoge piek kijk je neer op groene landschappen en de Atlantische Oceaan. Je staat op de top van de hoogste berg van Portugal, de vulkaan Serra do Pico. De wandeling naar boven is 6 kilometer lang en neemt ongeveer 4 uur in beslag.

Alle eilanden van de Azoren bieden adembenemende hiking trails. Als je de eilanden echt wilt verkennen, de mooiste uitzichten wilt zien en de mysterieuze en woeste uithoeken van de Azoren wilt zien, moet je over de Azoren hiken.

#2 – De Azoren zijn een van de beste plekken om walvissen te zien

Een dag zonder golven is ideaal om walvissen te spotten. Ze zijn dan makkelijker te vinden door de spotters die vanaf de kant op zoek zijn naar deze reuzen. Met de boot vaar je vervolgens dichterbij.

Er komen meer dan 20 walvis- en dolfijnsoorten voor bij de Azoren. Ze voeden hun jongen op in het warme water rond de eilanden, waardoor de kans bestaat dat je een moeder én kalf spot.

walvissen azoren

#3 – Festivals worden gevierd zoals dat hoort

Een reis naar de Azoren lijkt soms ook een reis terug in de tijd. De dorpen zijn rustig en zelfs de steden zijn vriendelijk en pittoresk. Om de cultuur van de Azoren op z’n best te ervaren kun je je reis het best plannen rond een van de interessante festivals die er gevierd worden.

Proef de warme broodjes met varkensvlees en knoflook tijdens Tourada a Corda. Of doe mee met het watergevecht tijdens het Carnaval. Bloemententoonstellingen, muziekoptredens en traditionele pilgrimstochten: de Azoreanen weten hoe ze feest moeten vieren.

#4 – De lokale lekkernijen

De Portugese geschiedenis, het bijna subtropische klimaat en de vulkanische oorsprong van de eilanden hebben geleid tot een bijzondere keuken. Probeer bijvoorbeeld Cozido das Furnas, een stoofpot die soms tot wel 7 uur in de geothermisch verwarmde grond is gegaard.

De producten worden meestal lokaal geproduceerd. Je proeft de kwaliteit van het rundvlees. De ananassen zijn klein, maar zoet. En nergens is de vis lekkerder dan aan de kust van de Azoren.

#5 – De Azoren zijn het hele jaar door spectaculair groen

De Azoren zijn altijd groen. Dankzij de ligging in een lagedrukgebied en de warme Golfstroom valt er veel neerslag. Dit zorgt ervoor dat de eilanden er altijd fris en weelderig zijn. De temperatuur daalt zelden onder de 10 graden, waardoor planten het hele jaar door goed groeien.

Betekent dit dat het altijd slecht weer is op de Azoren? Een goede tijd om de Azoren te bezoeken is van eind april tot begin oktober. Het weer is dan vrij stabiel en het regent een stuk minder. De buien die in die periode vallen zijn vaak kort en worden snel opgevolgd door de zon. Hierdoor hebben de eilanden vaak een mistige en mysterieuze aanblik.

Redenen om de Azoren te niet bezoeken

Er zijn genoeg redenen om de Azoren te bezoeken, maar de eilanden zijn niet voor iedereen. Sommige mensen houden niet van dramatische landschappen, avontuur en ontdekking. Hoor je bij deze groep, dan zijn er gelukkig nog genoeg andere bestemmingen. Maar voor de avonturiers en ontdekkingsreizigers: zet de Azoren in 2020 op je lijstje.

Waarom Sao Miguel op jouw bucketlist hoort

Vulkanen, warmwaterbronnen, theeplantages: Je vind het allemaal op de Parel van de Azoren. Lees hier waarom jij naar Sao Miguel moet en lees wat er te zien is op het hoofdeiland van de Azoren.

Vulkanen en geisers

Het eiland bestaat uit drie grote uitgedoofde vulkanen. De meest populaire op het eiland is waarschijnlijk Sete de Cidades. De krater van de vulkaan is volgelopen met water, waardoor je vanaf de hoger gelegen hellingen een schitterend uitzicht hebt op een groenblauwe meer.

Aan de oostkant van het eiland ligt Furnas, waar je geisers en borrelende modderpoelen ziet. Je ruikt de bronnen van Furnas al van een afstand. Het ruikt naar rotte eieren, de zwavel die uit de kokende aarde ontsnapt. Ook bijzonder om te zien is hoe de local de hitte van de aarde gebruiken om eten te koken.

Hotsprings en warmwaterbaden

De inwoners van Furnas maken optimaal gebruik van hun omgeving. Ze gebruiken de hitte van de grond namelijk niet alleen om te koken, maar er zijn ook verschillende hotsprings te vinden. Bij Poca da Dona Beija kun je ook een duik nemen in het mineraalrijke warme water. Deze natuurlijke baden liggen tussen het groen en zijn dé plek om tot rust te komen na een dag wandelen.

Op verschillende plekken op het eiland borrelt het vulkanisch verwarmde water naar de oppervlakte. Zo is Ponta Da Ferraria op een zonnige dag een leuke plek om te genieten van zon, zee en een warm bad. Het natuurlijke zwembad wordt omringd door rotsen en wordt aan het ene uiteinde geothermisch verwarmd. Aan de andere kant van het bad golft de koele oceaan over de stenen barrières heen, waardoor er zo nu en dan een frisse vlaag voorbij komt.

sao miguel furnas cozido

Kleine hoofdstad, grote persoonlijkheid

Ponta Delgada neemt je mee terug in de tijd. Wit geschilderde huisjes, mozaïeken pleinen en dorpse sfeer. Hier zie je een horlogewinkel en daar een zaak met kleurrijke souvenirs. ’s Avonds wandelt men door de klinkerstraten op zoek naar een hapje of een drankje. De verse vis en biefstuk zijn er heerlijk. En ook op de verschillende fruitlikeuren zijn de Azoreanen trots. Ponta Delgada is geen uitgaansstad, maar met een beetje geluk speelt er een live band in een van de grotere cafe’s, waar je kunt nagenieten van je dag.

Er zijn nog veel meer redenen waarom je naar Sao Miguel wilt tijdens jouw Azoren reis. Volg ons op social media voor de beste tips.

Met dolfijnen zwemmen staat niet voor niets bij veel mensen op hun bucketlist. Deze slimme dieren spreken tot de verbeelding. Ze zijn sierlijk, vaak nieuwsgierig en lijken menselijke interactie vaak zelfs een beetje leuk te vinden. Het zien van wilde dolfijnen vanaf een boot heeft al iets magisch. Laat staan wanneer je in de blauwe oceaan dobbert en je ze in hun eigen omgeving kunt observeren. Wat ons betreft is het zwemmen met dolfijnen daarom zeker een ervaring die op je bucketlist thuishoort.

Op zoek naar dolfijnen

We vertrokken vanaf de haven van Sao Miguel in een kleine semi-rigide boot. De tocht richting het gebied waar de dolfijnen zich ophielden was een avontuur op zich. Door de lage ligging van de boot en de sterke motor stuiterden we over de golven richting de open oceaan. Onderweg brak de zon door de wolken, waardoor het water nog blauwer leek. Achter ons zagen we de ruige kliffen en achterliggende groene heuvels steeds kleiner worden. 

Onderweg vertelde onze gids meer over de dolfijnen die bij de Azoren voorkomen. Er was een grote kans dat we tuimelaars zouden zien. En dat het waarschijnlijk was dat we deze 3 tot 4 meter grote dieren tegen zouden komen in hun jachtgebied. Hoe dichtbij we konden komen hing af van de dolfijnen.

It’s dolphin time

Na een flink eind varen ging de motor uit en hoorden we alleen nog het geluid van de golven tegen de boot. Ineens realiseer je hoe bizar het is dat je in zo’n grote oceaan op de goede plek kan zijn om deze dieren tegen te komen.

Als de dolfijnen dichterbij zouden komen, dan moesten we een duikbril en snorkel pakken en met onze benen over de rand van de boot gaat zitten. Als gids een seintje gaf, zouden wij ons zo rustig mogelijk (zonder spetteren) in het water laten zakken om de dolfijnen niet af te schrikken.

De praktijk was iets chaotischer. Met een bonkend hart zaten we op de zijkant van de boot te turen naar de golven. Toen kwam plots signaal. Nu! Nu anders zijn ze weg!  En mochten we het water in. 

Zelfs met een wetsuit was het water toch even fris. Het water was zelfs met een wetsuit even fris en door de golven was het in het begin lastig om te oriënteren. Maar we konden ze horen, die hoge pieptonen waardoor we wisten dat ze dichtbij waren. Toen opeens zagen we ze. Eerst als schimmen in de verte. En dan ineens schieten ze ineens pijlsnel voorbij. Sommigen kwamen heel dichtbij, anderen bleven op afstand. Het was ongelofelijk om ze zo te zien. Terwijl we aan het oppervlak in de golven deinden, schoten de dolfijnen als torpedos voorbij.

Naarmate de dag vorderde werd de zee iets ruwer. De zon verdween weer achter de wolken. Zodra de zon weg is kleurt de zee donker. Toen we ook nog Portugese slagschepen zagen was het helemaal genoeg. Voldaan terug richting de haven. Een ervaring die ik niet snel vergeet.

Een paar tips voor het zwemmen met dolfijnen

  • doe het verantwoord: boek je tour bij een operator die rekening houdt met het welzijn van de dieren. Zwem niet met dieren in gevangenschap.
  • neem biologisch afbreekbare zonnebrand mee. Het is mogelijk dat je op een bootje in de volle zon dobbert. Dan wil je wel beschermd blijven. Anderzijds wil je geen schadelijke stoffen in de zee dumpen.
  • Boek bij een touroperator met garantie. Dolfijnen zijn wilde dieren en dat betekent dat je ze niet iedere dag ziet. Sommige operators geven geld terug of bieden de dag erna een gratis tour aan.
  • Neem zwemspullen, een handdoek, water en eventueel een hoed mee. Je zit misschien wel een poosje in de boot en dan is het wel fijn om een slokje water te kunnen drinken

Een van de meest beroemde en fotogenieke highlights op Sao Miguel zijn de meren van Sete Cidades. De meren liggen zij aan zij in de krater van een slapende vulkaan en zijn door een smal kanaal met elkaar verbonden. Toch is het verschil tussen de twee waterlichamen in een oogopslag te zien: het ene is helderblauw, de andere smaragdgroen. Over de jaren zijn er op de Azoren verschillende legendes en mythes ontstaan om dit verschil te verklaren, maar de bekendste is die van prinses Antilia.

De legende van princes Antilia

De legende vertelt over een koning die zijn dochter Antilia na het sterven van zijn vrouw alleen opvoedt. Hij houdt ontzettend van zijn dochter, maar is ook een slecht-gehumeurde en jaloerse man. De bezitterige koning verdraagt zelfs de gedachte dat hij haar kwijt zou kunnen raken niet. De kleine prinses groeit hierdoor heel beschermd op. Ze spreekt alleen met haar vader en haar kindermeisje en mag niet met andere kinderen spelen.

De jaren vliegen voorbij en prinses Antilia groeit op tot een mooie jonge vrouw. Hoe ouder ze wordt, hoe kleiner het kasteel lijkt. De hoge muren zijn niet langer beschermend, maar benauwend. Daarom wandelt ze graag met haar kindermeisje buiten het kasteel. Haar uitjes worden al snel opgemerkt door de jonge mannen uit de omgeving, die zich langs haar wandelroutes ophouden om haar aandacht te trekken.

Als de koning hoort over de wandelingen van zijn dochter en de aandacht die ze daarmee trekt, wordt hij vreselijk jaloers. Hij roept haar bij zich en verbiedt haar om nog buiten het kasteel te komen.

Antilia is diep teleurgesteld. Ze heeft zich altijd aan haar vader’s regels gehouden, maar zit alsnog vast als een gevangene. Ze wil meer vrijheid, meer van de wereld zien en praten met mensen van haar eigen leeftijd. Het is tijd om het heft in eigen handen te nemen.

De prinses weet dat haar vader iedere dag na zijn middagmaal in slaap valt. Hij snurkt de hele middag weg en wordt pas weer wakker als het avondmaal wordt geserveerd. Dat is haar kans. Als haar vader slaapt kan zij het kasteel uit om de omgeving te verkennen.

Op een dag wandelt ze door de weiden en hoort ze in de verte de prachtige klanken van een fluit. Ze gaat op onderzoek uit en ontdekt een jonge herder die verantwoordelijk is voor de schitterende muziek. Om hem niet te storen in zijn muziekspel sluipt de prinses dichterbij en verstopt zich in de struiken. Zo kan ze heel de middag naar hem luisteren tot het tijd is om naar het kasteel te gaan.

Een aantal weken lang zoekt de prinses de herder op en steeds verstopt ze zich weer in de struiken. Tot de herder haar op een dag betrapt. Hij is op slag verliefd en vanaf die dag zijn ze onafscheidelijk. Iedere keer dat ze het kasteel uit kan, zijn ze samen en het duurt niet lang voordat hij haar vraagt of ze met hem wil trouwen.

Dat ze van tragische legendes houden op de Azoren blijkt. De volgende dag gaat Antilia naar haar geliefde en vertrekken ze samen naar het kasteel. Ze gaan haar vader over hun plannen vertellen. Eenmaal bij de poort klopt de herder op de deur. De bediende die de deur opendoet trekt wit weg als hij prinses Antilia ziet en haast zich naar de koning. De koning rent op zijn beurt bijna naar de deur als hij het nieuws hoort. Bij de deur aangekomen ziet hij Antilia blozend staan, hand in hand met de vreemde jongeman. Het gezicht van de koning betrekt. En als de herder zijn keel schraapt en de koning met trillende stem om de hand van zijn dochter vraagt, ontploft hij.

De koning is ziedend. Hij trekt zijn Antilia met een ruk naar binnen en stuurt de man weg. Eenmaal binnen schudt hij Antilia door elkaar. Ze mag de man nooit meer zien. Hij verbiedt het haar. En doet ze het wel? Dan staat haar een vreselijke straf te wachten.

Antilia’s hart breekt en ze huilt de rest van de dag en de nacht. De volgende dag smeekt ze haar vader om haar afscheid te laten nemen. De koning is terughoudend maar gaat akkoord. Ze mag hem nog één keer zien.

De prinses vertrekt uit het kasteel en de geliefden ontmoeten elkaar op de heuvel waar ze hem voor het eerst had gezien. Samen huilen ze bittere tranen. De tranen uit de groene ogen Princes Antilia vormen een groene stroom tot op de bodem van de vallei waar een smaragdgroen meer ontstaat. De tranen van haar blauwogige geliefde vormen een blauw meer.

Tragische legendes op de Azoren

De twee meren staan vandaag de dag bekend als Lagoa das Sete Cidades. Een herinnering aan de twee geliefden die niet samen konden zijn. Ben je geïnteresseerd in meer cultuur en legendes? Lees dan ook de geschiedenis achter Tourada a Corda.

Tourada a Corda: mens versus stier op de Azoren

De Azoren delen veel van hun cultuur en gewoontes met Portugal. Je herkent het in de taal, in het eten en in de architectuur. Toch hebben de eilanden dankzij hun afgelegen ligging ook hun eigen tradities ontwikkeld. Dat is bijvoorbeeld het geval bij het 400 jaar oude Tourada a Corda, het stierenvechten van de Azoren.

Cultuur of controverse

Een gevecht tussen dier en mens. Sommigen gruwelen ervan, anderen vinden het cultureel erfgoed. Er valt genoeg over te zeggen, maar voordat je het stierenvechten op de Azoren compleet afschrijft, is het goed om te weten dat het stierenvechten op de afgelegen eilanden een andere vorm aanneemt dan in Spanje en Portugal.

Er zijn een aantal aspecten waarin het stierenvechten op de Azoren verschilt van gelijknamige praktijken. Zo worden de stieren:

  1. niet gedood of verwond.
  2. voor een “gevecht” uitgebreid gekeurd en mogen ze alleen deelnemen als ze gezond zijn.
  3. krijgen na ieder “gevecht” minstens 8 dagen rust in de wei.
  4. genieten een celebrity status en worden buiten het seizoen als kampioenen verzorgd.

Wat is Tourada a Corda?

Over het algemeen is Terceira een vredig en sfeervol eiland. Ook in de hoofdstad Angra do Heroismo gebeurt niet bijzonder veel, maar tussen mei en oktober verandert de hoofdstad in het strijdtoneel van Tourada a Corda. Vrijwel iedere dag worden er 4 stieren losgelaten, waardoor de teller aan het eind van het seizoen op meer dan 200 tourada’s staat. In de straten, op pleintjes, in de haven en zelfs op het strand worden stukken afgezet waar de stierengevechten worden gehouden.

Tourada a Corda betekent letterlijk stierenvechten aan een touw. De stier wordt vastgebonden met een touw dat door zes ‘pastores’ of herders wordt vastgehouden. Zij begeleiden de stier over het parcours en zorgen dat het dier het speelveld niet verlaat. Tijdens het evenement is het aan de omstanders of renners om de stier op het eindpunt te krijgen. Ze doen dit door de stieren te lokken en uit te dagen.

De route is meestal zo’n 500 meter lang en wordt aan beide kanten gemarkeerd met een witte lijn. Zo weten de renners waar het speelveld begint en waar ze veilig zijn. Omdat de stieren zich weinig aantrekken van deze lijnen, worden de hoorns altijd bedekt met noppen om ernstige verwondingen te voorkomen. Dat het moeilijk is om een boze stier te stoppen blijkt uit het feit dat toeschouwers zich steevast achter stenen muren en geïmproviseerde hekken van spaanplaat verbergen.

Het spel begint

De wegen zijn afgezet en de pastores staan klaar. De stier schoffelt met zijn hoeven over de keien. Een jonge man met gekleurde paraplu rent voor de stier langs om zijn aandacht te trekken. Uitdagend, steeds dichterbij.

Achter geknutselde muren van pallets kijken de toeschouwers ademloos toe. De man meet zich met de stier tot deze aanvalt. Dan begint het gejoel en gelach. De deelnemer rent zo snel hij kan voor het dier uit. Is deze te vlug, dan duikt de renner opzij, voorbij de witte lijn, om in veiligheid te komen. Zo wordt de stier stukje bij beetje naar het eindpunt gelokt.

Berucht en beroemd: de sterren van Tourada a Corda

De stieren die worden gebruikt tijdens dit evenement zijn van een speciaal ras dat op Terceira wordt gefokt. Ze worden gevoerd en behandeld als topsporters, want zo zien de Azorianen het evenement: als sport.

De fans van Tourada a Corda volgen de dieren zoals een voetbalfan zijn favoriete spelers volgt. Aangezien sommige stieren tijdens hun leven maar liefst 14 seizoenen mee doen, hebben velen zelfs een reputatie opgebouwd.

Zo staan de stieren van de ene fokker bijvoorbeeld bekend om hun behendigheid. De eilandbewoners weten dat de eigenaar zijn stieren traint, waardoor ze hoog kunnen springen. Anderen staan weer bekend om hun agressie en laten hun hoorns tijdens het rennen laag zakken om de renners te spietsen.

Er zijn al jaren geen doden gevallen tijdens het spel, maar de tourada’s zijn gevaarlijker voor de deelnemers en toeschouwers dan voor de dieren. Locals die enkele tourada’s achter de rug hebben, weten voor welke stieren ze moeten uitkijken. En zelfs toeschouwers achter de muren doen bij sommige sterspelers een stapje achteruit.

De stieren zijn slim en vechten op hun eigen manier en dat is wat Tourada a Corda voor de Azorianen zo interessant maakt.

Geschiedenis: redders in nood

De oorsprong van Tourada a Corda stamt volgens de Azorianen tussen de 16e en 17e eeuw, toen Portugal bezet was door het Spaanse rijk. De Spanjaarden probeerden voet aan de grond krijgen op Terceira, maar toen zij aan wal kwamen hadden de Azorianen een verrassing voor hen.

De Azorianen hadden de Spanjaarden al aan zien komen in hun schepen en waren de kust ontvlucht. In de heuvels hadden ze zich verscholen en alle stieren verzameld. Toen de Spanjaarden aan wal kwamen en door het lege dorp liepen, lieten de Azorianen alle stieren in een keer los. De dieren raasden door de straten en verjoegen de Spanjaarden weer naar hun schepen. Of het nu waargebeurd is of niet, de mythe verklaart wel waarom de bewoners op Terceira zo gek zijn op het Tourada a Corda.

Festiviteiten

Ieder jaar wordt het evenement druk bezocht. Langs de straten drommen mensen achter hekken en muren. Uit de ramen en over balkons hangen mensen om het spektakel goed te kunnen zien. De stemming is jolig en er wordt veel gedronken en gegeten.

Restaurants en bars slaan goed in om de vele toeschouwers te kunnen bedienen. De combinatie van adrenaline en spanning maakt hongerig. Langs de straten staan kraampjes waar krabkoekjes, bloedworst, maïskolven en vers gebakken donuts worden verkocht. 

De grote publieksfavoriet zijn de broodjes bifana: een sandwich met geroosterd of gebakken varkensvlees. De dunne plakken vlees doen denken aan fricandeau en zijn gekruid met knoflook, zout, peper en azijn. Het perfecte hapje om weg te werken terwijl je voor een stier wegrent.